MotoGP Qatar 2026: Marc Márquez bijna wereldkampioen

Alles wat met de GP van Qatar te maken had, had geluk. Want nadat Donald Trump opnieuw doelen in Iran had gebombardeerd, kwamen er geen vergeldingsacties. Zo konden op het Lusail International Circuit dan toch de MotoGP-raketten worden gelanceerd. Marco Bezzecchi won er de Grand Prix. Maar Marc Márquez scoorde de meeste punten. De Ducati-coureur kan nu op eigen kracht weer wereldkampioen worden door in Portugal de Sprint te winnen of door in de laatste twee GP’s veertien punten te scoren.

Op Yamaha na ging uiteindelijk dan toch het hele racecircus naar Qatar. Het is niet de eerste keer in de 78-jarige geschiedenis van het Wereldkampioenschap Wegracen dat er onenigheid is over de vraag of een Grand Prix wel of niet moet doorgaan. Meestal gaat dan de discussie over de veiligheid van een circuit. Of is er de vraag of de veiligheid van het evenement wel is gegarandeerd. Er kan ook een discussie over geld zijn. En sinds kort is daar ook de factor ‘te veel werkdruk’ bijgekomen. Even een opsomming van de bekendste stakingen door de coureurs. In 1974 weigerden alle GP-coureurs van start te gaan tijdens de Grote Prijs van West-Duitsland op de Nürburgring, omdat het volgens hen door de barre weersomstandigheden te gevaarlijk was geworden.

Vijf jaar later gebeurde hetzelfde tijdens de GP van België. Dit omdat het asfalt van het totaal vernieuwde circuit van Francorchamps nog te glad bleek te zijn. Onder leiding van Kenny Roberts werd besloten niet van start te gaan. Het leverde de regerend 500cc-wereldkampioen en de Italiaan Virginio Ferrari, die door de FIM als aanstichters werden aangewezen, een schorsing op. Later werd deze straf omgezet in een voorwaardelijke schorsing van een jaar en een boete van 5.000 Zwitserse francs. Alle andere stakers kregen een boete van 500 francs. Vervolgens trachtte Roberts een alternatieve serie, de ‘World Series’, op poten te zetten. Maar dit initiatief kwam niet van de grond en zo bleef alles bij het oude.

In 1982 kwam het tot een staking tijdens de Franse GP omdat de meeste coureurs de baan en de faciliteiten van het circuit van Nogaro ver beneden peil vonden. Ondanks dat ging het evenement gewoon door. Dat gebeurde in 1989 ook in Misano. Op thuisrijder Pierfrancesco Chili na weigerden toen alle 500cc-topcoureurs opnieuw te starten nadat de baan, die voorzien was van nieuw asfalt, door de regen spiegelglad was geworden.

Niet alleen vanwege onveilige situaties op de circuits staakten coureurs. Ook politieke, financiële en externe factoren konden (en kunnen) ervoor zorgen dat een Grand Prix niet doorgaat of van de kalender wordt gehaald. Dat gebeurde in het verleden onder andere met de GP’s van Noord-Ierland, Venezuela, Argentinië, Zuid-Afrika en Joegoslavië. In 2011 dreigde een boycot van de Japanse GP vanwege de kernramp in Fukushima. Pas nadat een onafhankelijk onderzoek had uitgewezen dat het stralingsgevaar in Motegi nihil was, gingen de coureurs ernaartoe. Toen was er overleg. Tegenwoordig met de Amerikaanse MotoGP Sports Entertainment Group als commercieel rechtenhouder is dat niet het geval. Die komen met dictaten en dreigen met straffen. Straffen die echter alleen door de FIM kunnen worden opgelegd. Net zoals in 1955 nadat tijdens de TT van Assen een groep 350cc-privécoureurs ging staken voor meer startgeld. Iets wat lukte. 500cc-wereldkampioen Geoff Duke steunde hen, maar staakte zelf niet en won de 500cc-race. Maar daarna volgde wel een straf door de FIM. Duke mocht in de eerste helft van het seizoen 1956 niet aan de GP’s deelnemen. Het kostte de Engelsman zijn wereldtitel. Is dit waarom anno nu rond de GP van Qatar en andere (opgelegde) zaken de meeste coureurs hun mond houden? Het lijkt er wel op. Daarom zullen de rijders zich moeten verenigen.

Phillip Island: een circuit om nooit te vergeten #terugblik

Achttien deelnemers

Niet alleen zonder de Yamaha-coureurs Fabio Quartararo, Alex Rins, Jack Miller en Augusto Fernández als vervanger van de geblesseerde Toprak Razgatlioğlu ging deze GP van Qatar van start. Ook Joan Mir (die in Australië toch nog niet fit genoeg bleek te zijn) en de met succes geopereerde Alex Márquez waren niet van de partij. Terwijl Honda Jake Dixon als vervanger van Mir opriep, nam bij Gresini-Ducati Iker Lecuona nu de machine van Márquez over, omdat Fermín Aldeguer binnen dit team weer van de partij was. Al met al bestond het MotoGP-veld zo uit achttien deelnemers.

Met een voorsprong van 44 punten op Jorge Martín en 67 op Marco Bezzecchi begon Marc Márquez als WK-koploper aan de twintigste Grand Prix van 2026. Dat Aprilia dit seizoen een enorme stap voorwaarts heeft gemaakt, werd op het prachtige racecomplex in de voormalige woestijn van Qatar nog weer eens onderstreept door Marco Bezzecchi. Verleden jaar verwezenlijkte de Italiaan er in de kwalificatie met 1.51,553 minuut de dertiende tijd. Dit jaar mocht hij op het circuit van Lusail met een rondetijd van 1.50,028, wat tevens de snelste tijd ooit met een motorfiets op deze baan was, van poleposition vertrekken. Terwijl naast hem de Ducati-coureurs Marc Márquez en Fabio Di Giannantonio op de plaatsen twee en drie stonden, realiseerde zijn teamgenoot Jorge Martín de elfde tijd. Na zijn polsbreuk in Australië mocht het herstel van deze Aprilia-coureur, die voor de nodige behandelingen ook nog ‘even’ terug naar Spanje was geweest, wonderbaarlijk worden genoemd.

De Sprint kreeg een spectaculair verloop. Terwijl Bezzecchi een kopstart had en al snel in gevecht met Márquez raakte, maakte Aldeguer in de derde ronde een enorme inschattingsfout. Hiervan werd Pecco Bagnaia, die eindelijk weer eens in de voorste gelederen vertoefde, het slachtoffer. Na door Aldeguer te zijn aangetikt vloog de Italiaan hard en ver van zijn Ducati. Bij de landing van zijn vlucht brak hij twee middenvoetsbeentjes in zijn rechtervoet. Bagnaia, die dit seizoen heel weinig geluk heeft, vloog op zondagmiddag, maar nu in een vliegtuig, al terug naar Italië om zich te laten opereren.

Na de val van de Ducati-coureur werd de race stilgelegd. Er volgde een herstart over tien ronden. Nu was het Márquez die de beste start had. Er ontspon zich andermaal een heftig duel met Bezzecchi. Een duel dat eindigde nadat de beide kemphanen elkaar hadden geraakt. Hierdoor kwam de Italiaan ten val. Zo verspeelde hij niet alleen zijn kansen op de zege, maar ook die op de WK-titel werden een stuk kleiner. De FIM-stewards onder leiding van Simon Crafar oordeelden dat het een raceongeluk betrof. Daar was echter niet iedereen het mee eens. De een vond dat Márquez de schuldige was, de ander Bezzecchi.

Wel was het zo dat Jorge Martín zich ineens met de strijd om de eerste plaats in deze Sprint ging bemoeien. De WK-kandidaat had de ‘pauze’ benut om zijn Aprilia van een zachte compound achterband te voorzien. En daar verrichtte hij gezien zijn blessure wonderen mee. Terwijl Marc Márquez ook nu weer het heft in handen nam en won, moest Martín pas in de slotfase buigen voor een sterk rijdende Fabio Di Giannantonio. De VR46-coureur zorgde ervoor dat het een Ducati-dubbelzege werd. Maar er was alle lof voor Martín, ook van zijn tegenstanders, die ondanks een nog steeds gebroken rechterpols knap derde werd.

1 van 6

Nog geen wereldkampioen

Door de uitslag van de Sprint kon Márquez op zondagavond tijdens de GP-race in Qatar zijn tiende wereldtitel veiligstellen. Om dit te bereiken moest hij winnen en mocht Martín geen punten scoren. Niet alleen Bagnaia ontbrak in de GP-race, dat was ook het geval met Luca Marini. De Honda-coureur trok zich terug, omdat hij andermaal met grote vermoeidheidsverschijnselen kampte. Zo kan opnieuw de vraag worden gesteld: wordt er door de overvolle agenda niet te veel van de coureurs gevraagd? Al met al gingen er nu slechts zestien deelnemers van start.

Gezien de snelheid die Marco Bezzecchi al het hele weekend met zijn Aprilia had, paste Marc Márquez zijn tactiek aan. Niet de Italiaan was in deze wedstrijd zijn belangrijkste tegenstander, maar diens Aprilia-teamgenoot Jorge Martín. Die stond immers achter hem als tweede in de titelstrijd. Dus besloot de regerend en toekomstig wereldkampioen minder risico’s te nemen. Dit keer was winnen ondergeschikt aan punten scoren. Het werden er uiteindelijk twintig voor de tweede plaats. Terwijl Bezzecchi zoals verwacht domineerde en zo zijn zesde zege in dit seizoen behaalde, wist Márquez in de slotfase nog wel de op de tweede plaats liggende Raúl Fernández te achterhalen.

Veel rijders, waaronder Fernández en Acosta, moesten in deze race letten op hun bandenslijtage, voorbandenspanning en ook nog eens het brandstofverbruik. Mede daardoor ontstond er een optocht. Door als zevende over de finish te komen hield Jorge Martín zijn titelkansen in leven. Daarop spoedden de coureurs en hun gevolg zich naar het vliegveld van Doha om zo snel mogelijk huiswaarts te keren.

Minimaal

Met Portugal en Valencia staan er nog twee GP’s op de kalender van 2026. Hierin zijn maximaal 74 punten te verdienen. Op dit moment heeft Marc Márquez 431 punten achter zijn naam staan. Hierna volgt Jorge Martín met 371 en Marco Bezzecchi heeft er als derde 357. Dit houdt in dat de laatste alleen nog wereldkampioen kan worden als hij alle races (twee Sprints en twee GP’s) wint en Márquez geen enkel punt scoort. Op zijn beurt hoeft Márquez alleen de Sprint in Portugal te winnen of slechts veertien punten te scoren mocht Martín vier keer winnen. Als laatstgenoemde in de Sprint in Portugal geen punten haalt, heeft MM93 aan een achtste plaats genoeg om zijn tiende wereldtitel veilig te stellen. Met andere woorden: de titelkansen van de twee Aprilia-coureurs kunnen minimaal worden genoemd. Anders ligt het bij de constructeurs. Hier is de strijd nog helemaal open, want de stand is: Ducati 569 punten tegen 561 voor Aprilia. En dan is er natuurlijk nog de vraag: wat voor een straf krijgt het rebellerende Yamaha?

Foto’s: ANP, MotoGP.com

MotoGP Qatar 2026 uitslagen en tussenstand

• 10 ronden = 53,8 km
• Racegemiddelde winnaar: 171,9 km/u
• Snelste ronde (7e): Marc Márquez (Ducati), 1.52,218 = 172,5 km/u

• 22 ronden = 118,36 km
• Racegemiddeld winnaar: 171,1 km/u
• Snelste ronde (13e): M. Marquez, 1.52,558 = 172,0 km/u (record)

Stand MotoGP na 40 van 44 races

Quotes

1 van 4

Het bericht MotoGP Qatar 2026: Marc Márquez bijna wereldkampioen verscheen eerst op Motor.NL.